ਝੂਮਦੀ ਜਦ ਵੇਖੀ, ਟਾਹਣੀ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ।
ਯਾਦ ਆ ਗਈ, ਅੰਗੜਾਈ ਜਨਾਬ ਦੀ ।
ਮਚਲਦਾ ਹੈ ਗੀਤ, ਹੁਣ ਗੁਣਗੁਣਾਨ ਲਈ,
ਕਿਤੋਂ ਛੇੜ ਤਾਰ ਕੋਈ, ਦਿਲੇ-ਰਬਾਬ ਦੀ ।
ਮਹਿਫ਼ਲ ਤੇਰੀ ਸਦਾ, ਦਿਲ ਮਾਨਣਾ ਲੋਚੇ,
ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਬਣ ਨਾ ਜਾਂ, ਹੱਡੀ ਕਬਾਬ ਦੀ ।
ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ, ਦੋ ਹਰਫ਼ ਤੂੰ ਝਰੀਟੇ,
ਮੁਕੱਦਸ ਹੈ ਮੇਰੀ, ਉਹ ਥਾਂਹ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ।
ਮੁੱਦਤ ਹੋਈ ਪਾਇਆਂ, ਸਵਾਲ ਇੱਕ ਤੈਨੂੰ,
ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਤੇਰੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ।
ਸਬਰ ਵੇਖ਼ਣਾ ਮੇਰਾ, ਜੇਰਾ ਬੁਲੰਦ ਰੱਖੀਂ,
ਕਰ ਸਕਦਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ।
ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ, ਡਲ੍ਹਕੂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੈਂਦੇ,
ਰਹੇ ਉਸਨੂੰ ਕਦਰ, ਹੁਸਨ ਤੇ ਸ਼ਬਾਬ ਦੀ ।
ਸਤਿਪਾਲ ਸਿੰਘ ਡੁਲ੍ਹਕੂ✍️
No comments:
Post a Comment